خدايا مهربانم كن

تو چشمان مرا با نور خود بگشا

تو لبخند رضايت را عطايم كن

بفهمان زندگي زيباست

 

نمايي زيبا از قله دماوند

كدوم آدم عاقل ، سري كه درد نمي كنه رو دستمال مي بنده ؟ يكي پيدا نمي شه به ما بگه اصلا" يه روز تعطيل ، مثل بچه آدم بشين تو خونه و در كنار گرماي جان بخش بخاري و شومينه حالشو ببر .

 

پيست ديزين

حالا چه مرضيه كه صبح علي الطلوع تو اين هواي سرد ، آدم خودشو آواره كوه و دشت و بيابان بكنه ، كلي خرت و پرت با خودش ببره كوه و آخرش هم خسته و هلاك برگرده خونه .

 

اينا كه گفتم ، حرف من نبود ، حرف من اينه : اگه ما آدما مثل مرغ عشق و قناري كه هميشه تو قفسن ، ميخواستيم همش تو خونه باشيم و در و ديوار و تلويزيون رو ببينيم .

 

ديگه آدم سالم و سرحال و تمام عيار نبوديم . حتي اگه از تلويزيون فيلم كمدي هم ببينيم ، از ته دل خوشحال نيستيم و افسرده ايم . اينا رو گفتم كه از قول عطار بگم :تو پاي به راه در نه و هيچ مپرس      خود راه بگويدت كه چون بايد رفت

 

روز جمعه 25/10/1388 به اتفاق 30 نفر از دوستان و همنوردان باشگاه دماوند با دو دستگاه ميني بوس به سمت گردنه ديزين راهي شديم . در اين برنامه ابتدا قرار بود كه كار عملي بهمن شناسي انجام بگيره .

 

ولي بخاطر مشكلي كه براي مدرس بهمن شناسي آقاي فرشاد خليلي  پيش اومد ، برنامه تغيير كرد و به صعود قله سي چال به سرپرستي آقاي حسن بيرجندي منتهي شد . ساعت 8:15 دقيقه به گردنه ديزين به ارتفاع  3200 متر رسيديم . هوا بسيار سرد بود و وزش باد در اون ارتفاع شدت سرما را بيشتر مي كرد .

 

 جمعيت زيادي براي اسكي به منطقه ديزين اومده بودند بحدي كه پاركينگ مملو از ماشين بود . قبل از حركت ، سرپرست برنامه بخاطر   دوره هايي كه اخيرا" گذرانده ايم از ما ميخواهد كه فني تر عمل كنيم .

 

چرا كه در هفته هاي گذشته تماما" مشغول گذراندن دوره هاي مختلف از جمله  نقشه خواني و كار با قطب نما و دستگاه GPS ، پزشكي كوهستان ، آشنايي با ساز و برگ كوهنوردي و كوله چيني و آخريش هم همين دوره بهمن شناسي بوديم .

 

فسیلی بر روی سنگ

گراي قله 3750 متري سي چال از روي گردنه 3200 متري ديزين 211 درجه نسبت به شمال مغناطيس و مختصات گردنه N36 02.541 و E51 26.624  بود . بد نيست بدانيد يكي از بزرگترين پيستهاي اسكي كشور ( ديزين ) در دامنه شمالي كوه سي چال قرار گرفته است و هر ساله از آغاز فصل زمستان تا اوايل فصل بهار علاقه مندان به ورزش اسكي را به سمت خود مي كشاند .

 

اين كوه بخاطر سرما ، بهاري دير هنگام دارد و كوهنوردان از دامنه هاي جنوبي ، شمالي و شرقي آن به سويش رهسپار مي شوند . مسيري كه ما انتخاب كرده ايم در حقيقت آسانترين مسير صعود بود . در همان ابتدا گروه به دو نيم تقسيم مي شوند . گروه اول شامل 18 نفر از آقايان كه پيش قراول هستند  و گروه دوم 12 نفر از بانوان كه با فاصله اي اندك از گروه اول حركت ميكنند .

 

هر چه به جلو پيش مي رفتيم و ارتفاع مي گرفتيم هوا سردتر و وزش باد تندتر ميشد . اينجا بود كه كلاه طوفان ، عينك اسكي  ، لباس ضد باد (WIND STOPPER ) ، دستكش و لباسهاي گرم  ارزش و كارآيي خود را بيشتر نشان مي دادند . 

 

ساعت 10 صبح براي صرف صبحانه بر روي يالي منتهي به قله در ارتفاع 3500 متر توقف مي كنيم ولي بخاطر سرما و باد بشمار سه صبحانه را قورت مي دهيم .در ميانه راه هوا به ناگاه آرام ميشود و آفتاب خودنمايي ميكند و كوههاي اطراف از جمله خط الراس قله كلون بستك به قلل سركچالها پديدار ميشوند .

 

خط الراس كلون بستك به سركچالها

دورنماي قله دماوند نيز جاي خود دارد و زيبايي خيره كننده اش باعث ميشود كه دوربينها به سمتش حركت كند . بي ترديد وقتي در كوه قدم برميداريم ، لطافت و زيبايي دنياي اطراف را بيشتر احساس ميكنيم .

 

حقيقتا" كوهنوردي جزو معدود ورزشهايي است كه علاوه بر جسم ، به روح و جان هم نشاط و قوت مي بخشد . به نظر من كوهنوردي چيزي بيش از يك ورزش است و نام خالي ورزش همه جوانبش را نمي پوشاند .

مسير را تا قله 3750 متري سي چال به مختصات N36 00.864 و E51 25.226 ادامه ميدهيم  و در ساعت 12:15 دقيقه به قله مي رسيم . براي در امان ماندن باد و سرما به ساختمان نيمه كاره اي كه بر روي قله ساخته شده پناه مي بريم .

 

قله سي چال

گروه دوم نيز حدود ساعت 13 خودشان را به ما مي رسانند . سرپرست برنامه بخاطر شرايط جوي تشخيص ميدهد كه همه با هم برگرديم . لذا ساعت 14 پس از استراحت بيش از اندازه به پايين سرازير ميشويم .

 

در زمان استراحت و در ابتداي فرود متوجه مي شوم بعضي از همنوردان بخاطر نشستن بيش از اندازه بر روي زمين و بي تحركي ، دست و پاهايشان كرخ شده ، يادتان باشد اين نشانه ها را بايستي خيلي جدي گرفت .

 

  بيشتر اين اتفاقات زماني رخ ميدهد كه ساز و برگ كوهنورد ، بد يا ناقص است . چند مورد ديگر را نيز كه اخيرا" در آموزشهاي اخير فرا گرفته ام را برايتان بازگو ميكنم شايد مفيد واقع شود .

 

1-      هيچگاه مدت زيادي بدون حركت نه ايستيد . 2- در حين راه رفتن ، با انگشتان كرخ و بي حس ، هرگز روي سنگ و معابر مشكل نرويد . 3- هرگز نگذاريد كسي كه سرما تمام بدنش را فرا گرفته بخوابد .

 

4- در زماني كه سرما در حال نفوذ به سر انگشتان دست و پا است ، سعي كنيد آنها را مداوم حركت دهيد و حتي بهتر است كه ماساژ دهيد و مانع انجماد خون شويد . 5- خوردن غذاهاي چرب ، شيرين و گرمازا بسيار مفيد است . 6- از پوشيدن كفش تنگ و استفاده از مچ پيچ و همينطور از بستن محكم بند كفش خودداري كنيد و بگذاريد كه خون به راحتي در جريان باشد . 

در ميانه راه يكي از بانوان بخاطر افت فشار خون با مشكل مواجه ميشود كه با كمك ديگر همنوردان به پايين منتقل شد و در ساعت 16:30 دقيقه به گردنه ديزين مي رسيم و راهي تهران ميشويم .